เรื่องเล่าจาก ป.ยุทธ :  วนาลัย
ชื่อผู้เขียน : ผู้ดูแลระบบ
วันเวลาที่เขียน :  11 พ.ค. 54     จำนวนผู้เยี่ยมชม :  2872  คน
ดาวน์โหลด   ไม่มีไฟล์เอกสาร
 
 

วนาลัย

โดย.....ป.ยุทธ

 

 

บ้านไม้ไผ่ยกพื้นสูงหลังคามุงหญ้าแฝก ยื่นระเบียงออกไปเหนือ

ลำธารโขดหิน น้ำใสไหลเอื่อยๆ  รอบๆ ตัวบ้านห้อมล้อมไปด้วยผืนป่า ต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้านปกคลุมจนดูหนาทึบเสียจนมืดครึ้มเยียบเย็น


            หญิงสาวรู้สึกตัวขึ้นมาอย่างงงงันกับสถานที่ที่กำลังนอนอยู่ เธอค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งจากที่นอนชั่วคราวที่มีเสื่อผืนหมอนใบอยู่ชิดฝาผนังไม้ไผ่สานใต้ชายคาหญ้าแฝก และแล้ว..เธอก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าขาข้างหนึ่งถูกโซ่เส้นเขื่องพันธนาการไว้กับเสาหลักของบ้าน  

ขณะคิดถึงที่ไปที่มานั้นบ้านก็สั่นไหวเล็กน้อยก่อนปรากฏชายแปลกหน้าก้าวขึ้นบันไดมาบนบ้าน เธอพยายามระงับความตกใจมองเขาขณะเดินไปยืนพิงราวระเบียงหันหน้ามามองเธออย่างยิ้มเยาะ แต่ไม่มีคำพูดใดๆ
           
แกจับฉันมาทำไมเธอตัดสินใจถามออกไป เขาไม่ตอบ
           
ปล่อยฉันเถอะนะ...ขอร้องล่ะ อยากได้อะไรบอกมาเลยเธอเปลี่ยนจากถามมาเอ่ยอ้อนวอน
           
นะ นะ อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันรู้ว่านายต้องการเงินเธอกล่าวพลางเพ่งมองชายแปลกหน้าอย่างรอคำตอบ
           ..
เงียบ...
          
นี่นายพูดไม่รู้เรื่องหรือไง...อ๋อหรือว่าเป็นใบ้เธอชักหงุดหงิดเมื่อคู่สนทนาไม่โต้ตอบ
           เขาค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งที่ทำเป็นที่นั่งริมระเบียงแล้วไขว่ห้างจ้องเธอเขม็ง เธอสบตานั้น... ใบหน้าที่คมเข้ม หนวดเคราเรียวบางดูดุดัน คาดคะเนอายุอานามคงใกล้เคียงกับเธอ
          
ถามจริงๆ เถอะนายจับฉันมาทำไมเธอถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
          
เรียกค่าไถ่เขาตอบก่อนหันหน้าไปมองสายน้ำที่ไหลเอื่อยผ่านโขดหิน
           เธอสะดุ้งนิดๆ ก่อนแสยะที่มุมปาก หึ..พวกกระหายเงินนี่เอง นึกแล้วไม่มีผิดหน้าตาก็ดูดี แต่ดันเป็นโจร...ไม่รู้จักทำมาหากิน ช่างไม่ละอายใจเสียบ้างเลย เธอคิด
           
แล้วที่นี่ที่ไหนล่ะเธอพยายามถามอย่างเป็นมิตร
          
ป่าลึกเขาตอบห้วนๆ
          
ป่าลึกเธอทวนคำพูดเสียงดัง พลางนึกประมวลเหตุการณ์ที่ถูกจับมา แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าตกเป็นเหยื่อโจรเรียกค่าไถ่รายนี้ได้ยังไงกัน

             แล้วนายจับฉันมาตอนไหน ทำไมฉันจึงไม่รู้ตัวเลย
            
หึๆ น่าขัน ผู้ดีตีนแดงตะแคงตีนเดินอย่างเธอ วันๆ ตื่นขึ้นมาก็มีเงินมีทองใช้อย่างเหลือเฟือจะรู้เรื่องรู้ราวอะไร กะอีแค่ถูกจับมาก็ยังไม่รู้ตัวเขาพูดอย่างใส่อารมณ์ แต่เธอก็โต้ตอบทันควัน
            
ใช่..ฉันมีเงิน แต่ก็เป็นเงินที่หามาด้วยธุรกิจอันสุจริต ไม่ได้จี้ปล้นหรือจับใครมาเรียกค่าไถ่เหมือนนาย
            
ฮ่าๆ ๆ ดูช่างไร้เดียงสาจริงนะแม่คุณ คิดหรือว่าคนอย่างผมจะเชื่อ... คุณก็เหมือนพ่อของคุณนะแหละ คดโกงชาวบ้านเสียจนร่ำรวยเขาเว้นระยะก่อนพูดต่อ
             
มิหนำซ้ำยังตัดไม้ทำลายป่าจนฟ้าฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล บางปีก็แล้งเสียจนอดอยาก บางปีน้ำก็ท่วมเสียจนเดือดร้อนกันไปทั่ว  เพราะใครถ้าไม่ใช่น้ำมือพวกคุณเขาพูดพลางเดินเข้ามานั่งยองๆ ลงใกล้ๆ สบตาเธอ
             
คดโกงอะไรฉันไม่เห็นจะรู้เรื่อง อย่ามากล่าวหากันลอยๆ ส่วนเรื่องตัดไม้ เราสัมปทาน ถูกต้องตามกฎหมายเธอจ้องหน้าชี้แจงอย่างไม่สะทกสะท้าน
               เขาขบกรามพลางจับคางเธอเชิดขึ้น แต่ก็ถูกเธอปัดออกเร็วไว
             
นี่คุณไม่รู้หรือแกล้งโง่กันแน่ว่าพ่อคุณน่ะ ให้ชาวบ้านกู้ยืมเงินแล้วคิดดอกเบี้ยทบต้น ต้นทบดอก ไม่ก็เขียนตัวเลขดอกเบี้ยเอาตามอำเภอใจ เมื่อใครไม่มีให้ก็ฟ้องยึดไร่นาสิ้นเนื้อประดาตัวไปตามๆ กัน
             
ไม่...ไม่จริง นายโกหก นายใส่ร้ายพ่อฉันเธอส่ายหน้าก่อนพูดต่อ   พ่อของฉันไม่ใช่คนอย่างนั้น เรามีรายได้มากพอจากการทำไม้ไม่จำเป็นต้องคดโกงใคร
             
ใช่ซี้...ก็เดี๋ยวนี้ร่ำรวยจากการทำไม้แล้วนี่พูดจบเขาลุกขึ้นเดินไปที่ราวระเบียงหันหน้าไปทางทิวเขาชั่วครู่ก่อนหันกลับมาที่เธออีกครั้ง
              
คงพอรู้แล้วซินะว่าผมจับคุณมาเพื่ออะไร
             
รู้...นายเห็นฉันรวย ก็เลยจับมาเรียกค่าไถ่ นายก็โจรดีๆ นี่เอง
              เขาเพ่งมองเธอด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม
             
บอกให้ก็ได้...ผมจับตัวคุณมาเพื่อขอแลกเอกสารสัญญากู้ยืมกับโฉนดที่ดินทั้งหมดของชาวบ้านที่ค้ำประกันจากพ่อของคุณ ส่วนทรัพย์สินเงินทองอย่างอื่นผมไม่ต้องการเขาเปล่งเสียงดังฟังชัด
              เธออึ้งในคำพูดของเขา พลางมองหน้ารอฟังเขาพูดต่อ
            
พ่อของคุณรวยอยู่แล้ว กะอีแค่สัญญากู้เงินไม่กี่แสนขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก
            
แล้วนายเป็นใคร ทำอย่างนี้เพื่ออะไรเธอถามทันควัน
             
ผมก็เป็นลูกชาวบ้านจนๆ คนหนึ่งที่ถูกพ่อคุณยึดที่นานะแหละน้ำเสียงเขากระชาก
            
ฉันไปเรียนเมืองนอกหลายปี ไม่รู้เรื่องพวกนี้หรอกน้ำเสียงเธออ่อนลง  อ้อ.. ขอถามหน่อย...นายจับฉันมาได้ยังไง ตอนไหน


           
ได้.. บอกก็ได้...ผมเตรียมแผนการจับคุณมาหลายเดือนแล้ว ผมสร้างบ้านหลังนี้ไว้กักขังคุณนี่แหละ ผมสืบรู้ว่าคุณมาที่ปางไม้กับพ่อของคุณเดือนละครั้ง ผมดักรอจังหวะมาหลายครั้งแล้ว จนครั้งนี้สบโอกาสเมื่อคุณเดินแยกออกมาจากกลุ่ม ผมจึงใช้ยาสลบปิดจมูกคุณ...แล้วอุ้มขึ้นม้าพามาที่นี่เขาอธิบายเรียบๆ เมื่อเห็นว่าเธอไม่รู้เรื่องด้วยกับพ่อ

    เธอหลับตาถึงเหตุการณ์อย่างเข้าใจ แต่แล้ว..เธอฉุกคิดขึ้นมาได้
          
เอะนี่แสดงว่าเราถูกจับมาตั้งแต่เมื่อวานนี้หรือนี่เธอพึมพำหันซ้ายหันขวามองบ้านพร้อมสำรวจเสื้อผ้าของตัวเอง 
 

อ่านฉบับเต็มคลิกที่นี่

 

 

 
 



 


ข่าวสารบ้านเมือง : Bangkok Post | กรุงเทพธุรกิจ | ข่าวสด | คม ชัด ลึก | ฐานเศรษฐกิจ | เดลินิวส์ | ไทยรัฐ | แนวหน้า | บ้านเมือง | ประชาชาติธุรกิจ | ผู้จัดการ
มติชน | สยามธุรกิจ | สยามรัฐ | อ.ส.ม.ท | ไทยโพสต์ | ไทยนิวส์ | เชียงใหม่นิวส์ | สถานีโทรทัศน์ AStv สถานีโทรทัศน์ Nation | รับชมทีวีจากเว็บผ่านทรู
รวมเว็บบอร์ด : กรมส่งเสริมฯท้องถิ่น | สายตรงสนง.ท้องถิ่น ชม. | ชมรมนิติกรอปท. ชมรมเจ้าหน้าที่วิเคราะห์ฯชมรมนักวิชาการศึกษา ชมรมช่างโยธาไทย
ชมรมจนท.จัดเก็บรายได้ ชมรมนักพัฒนาชุมชน | ชมรมเจ้าหน้าที่ธุรการ ชมรมเจ้าหน้าที่พัสดุ
..   ..  ..  ..
..
Copyright © 2009 All Rights Reserved. by www.thailocalgov.com : Thailand