เรื่องเล่าจาก ป.ยุทธ :  วันที่รอของ ป.ณัฐ
ชื่อผู้เขียน : ผู้ดูแลระบบ
วันเวลาที่เขียน :  15 ก.พ. 54     จำนวนผู้เยี่ยมชม :  4235  คน
ดาวน์โหลด   ไม่มีไฟล์เอกสาร
 
 

วันที่รอของ ป.ณัฐ

ป.ยุทธ
๑๕/๐๒/๕๔

 

          ปลัดต้องเข้าใจนะว่างบประมาณของเรามีอยู่แค่นี้   แต่ละปีเราแทบจะไม่มีงบพัฒนาหมู่บ้าน พี่น้องประชาชนที่เลือกผมเข้ามาเขาจะคิดยังไงถ้าไม่มีโครงการไปให้พวกเขา  ผมเข้าใจและเห็นใจปลัดจริงๆนายกพูดพลางมองเธออย่างเห็นใจ

 

          ค่ะ เธอตอบรับเบาๆในลำคอโดยไม่มีคำโต้ตอบใดๆ ออกมา

 

          แล้วค่ารักษาพยาบาลครั้งนี้ก็ตกไปแสนกว่า รวมตั้งแต่ก่อนๆ ปีนี้ตกไปเป็นล้าน นายกเปิดแฟ้มฎีกาพลางส่ายหน้า

 

          อ๋อ...ผมคิดออกแล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกันนะปลัด  ให้ปลัดสับเปลี่ยนกับปลัด อบต.อื่น ก็ได้นะตำบลไหนดีเพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระ  อึม...เอาเป็นว่าผมจะลองโทรประสานกับนายก อบต.....นี้ดู  ขอร้องเขา เผื่อเขาเห็นใจ นายกเอ่ยชื่อตำบล  เธอได้แต่พยักหน้าตอบรับ

 

          เธอก้าวออกมาจากห้องนายก อบต. อย่างท้อแท้ และสิ้นหวัง  เมื่อพ้นประตูร่างนั้นเซนิดๆ จนลูกน้องลุกจากโต๊ะทำงานออกมาช่วยพยุง   เปล่าหรอกเธอไม่ได้โกรธ หรือโทษนายกแม้แต่น้อย ใช่...ถ้าจะโทษต้องโทษที่ระบบ โทษความโชคร้ายของเธอที่เป็นอย่างนี้

 

          วันนั้นเธอทำงานได้ครึ่งวัน ช่วงบ่ายต้องลากลับไปนอนพักที่บ้านเพราะสภาพร่างกายไม่ไหว เธอยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นเช็ดน้ำตาที่เอ่อซึม ทำไมความโชคร้ายถึงได้รุมเร้าเธอเช่นนี้ ชาติปางก่อนเธอทำเวรทำกรรมไว้กระนั้นหรือ แล้วทำไมต้องเป็นเธอ คนอื่นๆ ล่ะ  ผู้คนมีตั้งมากมายก่ายกองในโลกนี้เห็นมีไม่กี่คนที่ป่วยแบบนี้ และที่ว่าคนไม่กี่คนนั้นเล่าทำไมต้องเป็นเธออีกด้วย  คิดขึ้นมาทีไรน้ำตาเจ้ากรรมเอ่อทุกทีไป  ในที่สุดเธอก็ผล็อยหลับไปทั้งๆ น้ำตาที่อาบแก้ม

 

          แม่ครับแม่สวัสดีครับ ลูกชายในวัยชั้นประถม ส่งเสียงเรียกปลุกเมื่อกลับจากโรงเรียนในเวลาบ่ายคล้อย

 

          หวัดดีจ๊ะลูก เธอเอื้อมมือไปดึงเอาลูกมาสวมกอด

 

          เป็นไงบ้างลูกมีการบ้านมั้ยวันนี้

 

          มีครับวิชาภาษาไทยกับคณิตศาสตร์ลูกชายพูดพลางมองหน้าแม่

 

          แม่ร้องไห้ทำไมครับ

 

          เปล่าหรอกลูกผงเข้าตาแม่น่ะ

 

          โตขึ้นลูกอยากเป็นอะไรเอ่ยเธอเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากให้ลูกรับรู้

 

          เป็นปลัด อบต. เหมือนแม่ครับ ตอบพลางกอดแม่อย่างภูมิใจ

 

          เหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของเธอ-เธออึ้งไปกับคำตอบของลูก ใช่...ลูกตอบไม่ผิดหรอกสำหรับความไร้เดียงสาและจากการเห็นแม่แต่เครื่องแบบข้าราชการอย่างสง่า  แต่เธอสิพูดไม่ออกและไม่อยากพูดแสดงความคิดเห็นใดๆ กับอนาคตที่ลูกอยากเป็น โธ่...ปลัด อบต. ข้าราชการส่วนท้องถิ่น ข้าราชการชั้นสอง พอคิดมาถึงตรงนี้น้ำตาของเธอเอ่อล้นทะลักลงมาอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัวอีกครั้ง เธอได้แต่บอกลูกไปเล่นกับเพื่อนๆ ข้างบ้าน นี่ถ้าลูกโตกว่านี้เธอจะบอกว่าอย่ามาเป็นเลยลูกเอ๋ยข้าราชการส่วนท้องถิ่น เพราะข้าราชการประเภทนี้เขากำหนดไว้เป็นข้าราชการชั้นสอง ไปเป็นครู  หมอ  ทหาร ตำรวจ ปลัดอำเภอ หรือไม่ก็ข้าราชการอื่นเถอะลูก       นับประสาอะไรกะอีแค่สวัสดิการค่ารักษาพยาบาลยังมีปัญหาเลย  

        

เธอหวนคิดถึงวันวานอันหวานชื่น วันรับปริญญาแล้วก้าวเข้าสู่วัยทำงานเธอสอบบรรจุเข้ารับการได้ในตำแหน่งปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล รอยยิ้มถูกทาบทาไว้บนใบหน้าใสๆ ที่รับกับเส้นผมที่ยาวสลวยในชุดเครื่องแบบสีกากี เธอดูสง่าน่าเชื่อถือ และมีเสน่ห์ดึงดูดใจผู้พบเห็น เธอยอมรับว่ามีความสุขมาก

 

          เธอบรรจุลงที่ อบต.แห่งหนึ่ง ความมุ่งมั่นบวกกับความเป็นข้าราชการใหม่ไฟแรงของเธอทำให้งานของเธอเดินไปได้ดีเข้ากับชุมชน แม้ว่าช่วงนั้นจะมีบุคลากรเพียงแค่ไม่กี่คนที่นั่งทำงานใน อบต.  สำนักงานหลังเล็กๆ ดูโล่งเพราะโต๊ะทำงานมีไม่กี่ตัว

 

          กาลเวลาผ่านไปอย่างมีความสุขตามอัตภาพ เธอได้พบรักและแต่งงานกับชายที่เธอเลือก ดูช่างลงตัวดีเสียเหลือเกิน ใช่...แล้ว ถ้าเป็นละครทีวีก็ต้องเรียกว่าจบแบบบริบูรณ์     เมื่อพระเอกกับนางเอกพบรักแต่งงานกัน  แต่ชีวิตจริงไม่ใช่ละครน้ำเน่า เพราะชีวิตจริงมันเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้นเอง

 

          เธอได้พยานรักลืมตามาดูโลก และเป็นแก้วตาดวงใจของเธอ เป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เธอมีกำลังใจต่อสู้กับชีวิตและสร้างอนาคตเพื่อรองรับเจ้าตัวเล็กที่จะเติบใหญ่ในวันข้างหน้า

 

          แต่แล้ว...เหมือนสวรรค์แกล้ง  เธอโชคร้ายเมื่อหมอตรวจพบว่าเธอเป็นโรคมะเร็งเนื้อเยื่อในระบบทางเดินอาหาร ระยะแพร่เชื้อไปยังตับ การรักษาโดยการผ่าตัดได้เริ่มขึ้น สัญญาณแห่งการใช้เงินถูกสตาร์ท 

ยัง...ยังไม่พอเหมือนสวรรค์ลำเอียงเมื่อคู่รักของเธอขอแยกทางเดินไปมีคนใหม่  เธอต้องทำใจเพิ่มเป็นทวีคูณ น้ำตาร่วงเสียจนไม่มีให้ร่วง แต่เธอต้องบอกกับตัวเองว่าให้เข้มแข็ง  และยังเป็นอะไรไปไม่ได้เพราะเธอมีลูกน้อยต้องดูแล

ค่ารักษาพยาบาลต่างๆ เธอยังพอยิ้มได้เพราะจ่ายไปแล้วยังเบิกคืนจาก อบต. ที่สังกัดได้ไม่กระทบกระเทือนต่อภาระค่าใช้จ่ายเท่าไรนัก  ก็ในเมื่อเธอเป็นข้าราชการนี่ ข้าราชการส่วนท้องถิ่นของประเทศไทย  ข้าราชการที่มีสวัสดิการเหมือนๆ กันทุกสังกัด เธอนึกถึงข้อนี้ช่างเบาใจขึ้นมาเป็นกอง

 

          แต่แล้ว..นี่มันอะไรกัน ทำไมมันเป็นยังงี้ ก็ไหนว่าเธอเป็นข้าราชการไง แล้วทำไม ทำไมเธอเบิกไม่ได้ ไม่มีงบประมาณให้เบิก ณ เวลานี้ต้องรอ รอไปก่อน แล้วโรคร้ายล่ะมันจะรอเธอหรือ ระบบ ระเบียบ กฎหมาย ทำไมต้องเล่นตลกกับเธอ โรคร้ายกลั่นแกล้งชะตาชีวิตเธอยังไม่พออีกหรือนี่   เงินที่สำรองออกไปค่ารักษา ค่ายาต้านมะเร็งไม่ใช่น้อยๆ ครั้งละแสนสองแสน กว่าจะหามาได้ ต้องกูยืม และรับปากกับเขาว่าจะคืนให้เร็วๆนี้  บางคนเรียกดอกเบี้ยแพงลิบ แต่เธอก็จำยอมและยินดี เพราะถ้าไม่ยอมเอาแล้วจะหาจากไหน เมื่อเอาใบเสร็จมาเบิกก็นำไปคืนดอกคงไม่มากมายนักเธอคิดว่าคงเป็นเช่นนั้น   

 

          เหมือนคว้าน้ำเหลว  งบไม่มี เงินสะสมเหลือน้อย ต้องกันไว้เป็นเงินเดือนข้าราชการลูกจ้าง เบิกไม่ได้รอก่อนรอจนกว่างบประมาณจะถูกจัดสรรลงมา แล้วทำไมต้องเป็นแบบนี้ ใครจะช่วยเธอได้ นี่ก็ใกล้วันหมอนัดทำซีทีแสกนอีกแล้วค่าใช้จ่ายแสนกว่าบาทยังมองไม่เห็นเม็ดเงินเลย  

         

          ถ้าวันนั้นเธอเลือกไปสอบข้าราชการประเภทอื่นปัญหานี้คงไม่เกิด แต่...คิดก็ได้แค่คิดเพราะไม่มีใครย้อนอดีตกลับไปแก้ไขได้  ต้องต่อสู้กับความเป็นจริง ต่อสู้กับปัจจุบันเพื่อจะก้าวไปสู่อนาคตที่ดีกว่านี้  แล้วจะทำยังไงเธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวคนเดียว และดูเหมือนว่าเธอกำลังอยู่คนเดียวในโลกใบนี้เสียด้วยซ้ำ คิดแล้วอยากร้องตะโกนให้ก้องโลกว่า

จะทำไงดีโว้ย

 

          เธอก้าวเข้ามาในสำนักงานเป็นเวลาสายนิดๆ ลูกน้องรีบเข้ามาพยุงช่วยไปนั่งเก้าอี้ที่โต๊ะทำงาน  แฟ้มกองใหญ่ยังคั่งค้างอยู่ที่โต๊ะ เธอรีบเปิดขึ้นมาอ่านและลงนามแม้ว่าสภาพร่างกายจะอ่อนเพลีย และวิงเวียนบ้างเธอก็ต้องกัดฟัน เพราะนี้คืองานที่เธอต้องทำให้คุ้มกับเงินเดือนที่ประชาชนเสียภาษีมาจ้างเธอ ค่าสวัสดิการของเธอนั่นคือค่ารักษาพยาบาลที่จะต้องเบิกคืนและนำไปจ่ายในวันที่หมอนัด อีกไม่กี่วันข้างหน้านี้แล้ว คิดขึ้นได้เธอขอพบหัวหน้าส่วนการคลัง

 

          แฟ้มฎีกาค่ารักษาพยาบาลของพี่นายกอนุมัติให้หรือยัง แล้วเงินรายได้เข้ามั้ย

          คือว่า...อะ...ยังค่ะพี่ปลัด คือนายกบอกว่าขอประชุมคณะบริหารก่อน เพราะเพิ่งจะเดือนธันวาเงินงบประมาณรายได้ยังไม่เข้า ถ้าใช้เงินสะสม  เงินเดือนเดือนนี้คงไม่มีจ่ายข้าราชการลูกจ้างรอวันสองวันก่อนนะพี่เผื่อมีรายได้เข้า

 

          เหมือนมีค้อนมาทุบหัวเธอให้มึนงง เปล่าเธอไม่ได้โทษใคร  แล้วเงินที่สำรองไปแล้วจะได้คืนตอนไหน แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปเป็นค่ารักษาเดือนนี้อีก แล้วหนี้สินที่กู้ยืมเขามาอีกล่ะ นี่คือปัญหาที่ต้องขบคิด ยิ่งคิดก็ยิ่งมืดมน ญาติพี่น้องหรือต่างก็มีครอบครัวต้องรับผิดชอบ อีกอย่างเงินไม่ใช่น้อยๆ พวกเขาคงไม่มีปัญญาหาให้ ถ้ามีทรัพย์สินมรดกไร่นาก็คงดีจะได้ขายมารักษาชีวิต โอ้..เงินหนอเงิน เธอเคยคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต แต่บัดนี้เธอซักไม่แน่ใจเสียแล้ว เพราะถ้าขาดเงินก็ต้องขาดการรักษา แล้วโรคร้ายที่รุมเร้าล่ะ คิดแค่นี้น้ำตาเจ้ากรรมก็ร่วงหล่นลงอาบแก้ม

 

          ค่ำคืนนี้อากาศเหน็บหนาว มันช่างหนาวยะเยือกเข้าไปในขั้วหัวใจที่แห้งผากของเธอ ลูกหลับไปแล้วเธอเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาแล้พิมพ์ข้อมูลลงไปในเว็บไซต์  ใช่...เธอจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้ว เธอจะหยุดนิ่งไม่ได้ต้องทำอะไรสักอย่างทำให้พี่น้องข้าราชการส่วนท้องถิ่นได้รับรู้ และร่วมกันต่อไปข้าราชการท้องถิ่นต้องไม่เป็นข้าราชการชั้นสอง สิทธิต้องเท่าเทียมกันกับข้าราชการอื่นๆ ลูกฝันอยากเป็น ปลัด อบต. เป็นข้าราชการท้องถิ่น เธอก็จะไม่ห้ามและยินดีอย่างภาคภูมิใจ เพราะข้าราชการท้องถิ่นคือข้าราชการเฉกเช่นเดียวกันกับข้าราชการทั่วไปไม่แบ่งแยกชั้น

 

          ระบบรักษาพยาบาลจ่ายตรง สวัสดิการต่างๆ และค่าตอบแทนสิทธิที่ควรจะได้รับต้องเหมือนกัน ไม่มีแยกชั้นหนึ่งชั้นสอง เธอคลิกเมาส์ส่งเมล์ไปที่สมาคมข้าราชการและลูกจ้างท้องถิ่นไทยเพื่อจะได้แจ้งเจตนารมณ์และช่วยกันขับเคลื่อนความเสมอภาคนี้

 

          เธอเอนหลังลงนอนข้างๆ ลูกน้อยพลางสวมกอดแผ่วเบาและยิ้มในความมืดแห่งราตรีก่อนหลับลงไปเพื่อตื่นขึ้นมาต่อสู้กับวันใหม่ แม้ว่าเธอจะยังคิดไม่ออกว่าจะหาค่ารักษาพยาบาลมาจากไหนก็ตามที เพราะบางทีสวรรค์อาจเห็นใจเธอ ความโชคร้ายคงไม่ตลอดไปนักหรอกน่า เมื่อโชคร้ายผ่านพ้นไปความโชคดีต้องกลับมาแทนที่ พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้

 

 

 

%%%%%%%%%%

 

 

ขอให้เธอ(ป.ณัฐ ,ป.หล้า)จงหายไวๆ นะ ด้วยความห่วงใย จากปลัดยุทธ

 

ดาวน์โหลดเรื่องเล่าข้างต้นในรูปแบบไฟล์ pdf. คลิกที่นี่

 

อ่านเรื่องเล่าจาก ป.ยุทธ ย้อนหลัง คลิกที่นี่

 

 

 
 



 


ข่าวสารบ้านเมือง : Bangkok Post | กรุงเทพธุรกิจ | ข่าวสด | คม ชัด ลึก | ฐานเศรษฐกิจ | เดลินิวส์ | ไทยรัฐ | แนวหน้า | บ้านเมือง | ประชาชาติธุรกิจ | ผู้จัดการ
มติชน | สยามธุรกิจ | สยามรัฐ | อ.ส.ม.ท | ไทยโพสต์ | ไทยนิวส์ | เชียงใหม่นิวส์ | สถานีโทรทัศน์ AStv สถานีโทรทัศน์ Nation | รับชมทีวีจากเว็บผ่านทรู
รวมเว็บบอร์ด : กรมส่งเสริมฯท้องถิ่น | สายตรงสนง.ท้องถิ่น ชม. | ชมรมนิติกรอปท. ชมรมเจ้าหน้าที่วิเคราะห์ฯชมรมนักวิชาการศึกษา ชมรมช่างโยธาไทย
ชมรมจนท.จัดเก็บรายได้ ชมรมนักพัฒนาชุมชน | ชมรมเจ้าหน้าที่ธุรการ ชมรมเจ้าหน้าที่พัสดุ
..   ..  ..  ..
..
Copyright © 2009 All Rights Reserved. by www.thailocalgov.com : Thailand