เรื่องเล่าจาก ป.ยุทธ :  เรื่องสั้น "เพื่อน" โดย...ป.ยุทธ
ชื่อผู้เขียน : ผู้ดูแลระบบ
วันเวลาที่เขียน :  29 ม.ค. 54     จำนวนผู้เยี่ยมชม :  2915  คน
ดาวน์โหลด  ดาวโหลดเอกสาร pdf
 
 

 

 

ปืนออโตเมติก  9 มม. ที่อยู่ในมือของเขาถูกกระชับทับด้วยมืออีกข้าง  ก่อนถูกยกแนบข้างหูอย่างช้าๆ  เข่าข้างซ้ายคลุกลงกับพื้นดินที่ชื้นแฉะขณะแอบข้างโขดหิน  สายตากวาดมองไปมารอบๆ  อย่างระแวดระวัง แล้วจ้องมองไปยังบ้านหลังเล็กข้างหน้าที่ติดกับหุบเขา

เอาไงดีหมวด?”  คนหนึ่งขยับเข้ามาใกล้กระซิบถาม
ดาบบอกลูกน้องโอบล้อมไว้ทั้งสองด้านรอเวลาให้สัญญาณ เราจะจับ

เป็น”  เขาสั่งการ

แต่ว่าท่านผู้กำกับสั่งจับตายนี่ครับ”  คนที่ถูกเรียกดาบแย้งขึ้น

ดาบเชื่อผมเถอะ ผมจะชี้แจงกับท่านผู้กำกับเอง”  

หากเขาต่อสู้ล่ะนายดาบตำรวจผู้มีอายุมากกว่ายังสงสัยและไม่ค่อยจะเห็นด้วย

เอาเถอะ ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็สุดแล้วแต่-แต่จงจำเอาไว้ว่าเราจะจับเป็น”  เขาสั่งโดยที่ไม่ยอมฟังคำคัดค้าน

นายดาบตำรวจนำกำลังค่อยๆ เคลื่อนตัวไปอย่างแผ่วเบาท่ามกลางความมืดมิดแห่งราตรี ต้องอาศัยไฟฉายกระบอกจิ๋วเปิด-ปิดส่องนำทางเป็นช่วงๆ พอให้มองเห็นเวลาก้าวย่าง  บางครั้งต้องหมอบราบกับพื้นเมื่อสายฟ้าแลบมาเป็นระยะๆ

ฝนเริ่มลงเม็ดพรำๆ   เขากระซับเสื้อแจ็กเก็ต และขยับหมวกให้แน่นเพื่อคลายหนาว  

บ่ายที่ผ่านมาผู้บังคับบัญชาเรียกเขาเข้าไปพบ

สายเรารายงานว่าเสือมืดกลับมาบ้าน หมวดนำกำลังเข้าจับกุม ผมอยากให้จับตาย เพราะประวัติมันร้ายกาจมาก  ผมไม่อยากให้โอกาสมันต่อสู้ในชั้นศาลเดี๋ยวหลุดออกมาสร้างความเดือดร้อนอีก

แต่ถ้าเขายอมโดยไม่ต่อสู้ล่ะครับท่าน”  

ก็สร้างภาพเลยสิ  โน่นไปถามดาบลูกน้องคุณ  เขามีวิธี”  ผู้กำกับพูดพลางส่ายหน้า

ครับ”  เขารับปากอย่างไม่ค่อยเต็มเสียงมากนัก เพราะเขาไม่เห็นด้วยเลยกับวิธีการนี้ และอีกอย่างเขารู้ดีว่าเสือมืดคือใคร


+++++++++++++++++++++++++

 

แสงแดดอุ่นๆ ท่ามกลางหมอกจางๆ  เขากับมืดในวัยเด็กเดินกึ่งวิ่งลัดเลาะไปตามท้องทุ่งดอกกระเจียวที่ออกดอกสีม่วงบานสะพรั่งมุ่งหน้าสู่โรงเรียนของหมู่บ้าน

ไอ้ฤทธิ์  ตามข้าให้ทันสิวะมืดท้าทายก่อนวิ่งนำหน้า  เขาขยับเท้าวิ่งไล่ตามกระชั้นชิด

ถ้าตามทันข้าเตะเอ็งนะเว้ยมืด

ได้เลยเพื่อน ฮ่าๆๆ”   เมื่อวิ่งตามทัน ทั้งสองก็กระโดดเตะหยอกล้อกันสนุกสนาน

เฮ้ยๆ   ทำอะไรกัน  รีบๆ ไปโรงเรียนเร็วๆ เข้าเดี๋ยวไปไม่ทันเข้าแถวหรอกเสียงตวาดขณะขี่จักรยานมาตามหลัง

ครับคุณครูทั้งสองพูดเป็นเสียงเดียวกันก่อนวิ่งเข้าไปในเขตบริเวณโรงเรียนที่อยู่ข้างหน้า

 

จบจากชั้นประถมทั้งสองก้าวเข้าสู่โรงเรียนมัธยมในตัวอำเภอ แต่ละวันจะห้อยโหนรถสองแถวที่บรรทุกผู้โดยสารโดยเฉพาะนักเรียนอัดแน่นเต็มคันรถ

จบมอหกแล้วเอ็งคิดจะทำไงต่อวะฤทธิ์”   มืดถามเขา

ข้าว่าจะสอบเป็นตำรวจว่ะ เพราะข้าอยากเป็นตำรวจ และจะเป็นตำรวจที่ดีของประชาชน”  ดวงตาของเขาแน่วแน่

เออวะ...ข้าเอาด้วยคนไปไหนไปกัน”  มืดตอบพลางหัวเราะเห็นเป็นเรื่องขัน

 

วันนั้นเขากับมืดไปดูประกาศผลการสอบ  ทั้งสองดีใจที่จบการศึกษา ชั้น ม. 6  ดังตั้งใจ จึงถือโอกาสไปเดินเที่ยวตลาดในตัวอำเภอ  ขณะเดินผ่านร้านเหล้า เสียงเพลงจากตู้เพลงดังลั่น มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งกำลังดิ้นกันสุดมัน  ด้วยความไม่ระมัดระวัง  เขาเดินไปสะดุดเก้าอี้จนเซไปชนกลุ่มวัยรุ่นนั้นเข้า  

ขอโทษครับพี่”  เขากล่าวอย่างน้อมน้อม

ไอ้น้องมึงเดือดร้อนแน่งานนี้ชายคนพูดปล่อยฝ่ามือไปที่ใบหน้าเขา-เขาเอี้ยวตัวหลบจนฝ่ามือนั้นวืดไป

เฮ้ย...มันสู้”  คนที่ตบร้องบอกเพื่อนๆ ที่กำลังดิ้นไปตามจังหวะเพลงจนต้องหยุดชะงักหันไปมอง และแล้วทั้งหมดพร้อมใจกันเดินปรี่เข้าใส่เขา

โทษครับพี่...โทษครับ   ผมเปล่าสู้นะครับเขายกมือทั้งสองขึ้นห้ามพลางถอย  แล้วมองหามืดที่กำลังซื้อของฝั่งถนนตรงกันข้าม  

เขาดึงเอาเก้าอี้ของร้านมาขวางทางพวกนั้นไว้  ก่อนตัดสินใจวิ่งไปหามืด แล้วดึงแขนมืดออกจากร้านค้า  วิ่งหนีเข้าไปในซอย

มันเรื่องอะไรวะฤทธิ์”  

มีคนไล่ทำร้ายเรา”   เขาตอบอย่างหวาดระแวง และกระหืดกระหอบ

สักครู่เสียงมอเตอร์ไซค์ไล่ตามหลังมา   เขาหันไปมองก่อนที่จะวิ่งหนีต่อจึงรู้ว่ามีมอเตอร์ไซค์ไล่ตามมาสองคัน

เฮ้ยไอ้มืดอย่า...รีบหนีตามมาสิวะ”  เขาร้องตะโกนเมื่อเห็นมืดคว้าไม้ข้างทางแล้วยืนรอประจันหน้า

เอ็งหนีไปก่อนข้าไอ้ฤทธิ์”  

ไม่...เพื่อนต้องไม่ทิ้งเพื่อน”  เขาตอบพลางขยับจะเข้าไปช่วยเป็นจังหวะเดียวกันที่มืดหวดไม้ไปที่คนขับมอเตอร์ไซค์คันนำหน้า จนรถเสียหลักพุ่งชนกำแพงอย่างจัง  คนขับกับคนซ้อนอัดกับกำแพงดังโครมแน่นิ่ง   คันที่สองตามมาเห็นเพื่อนเป็นเช่นนั้นจึงจอดรถ  เมื่อลงจากรถคนที่ขับก็ชักดาบ

สปาต้าจากฝักที่สะพายหลังมา อีกคนถือท่อนไม้คมแฝก เดินเข้าหามืดอย่างโกรธแค้น เอาเป็นเอาตาย  มืดยืนถือท่อนไม้รอรับการจู่โจม  อย่างไม่เกรงกลัวหรือคิดหนี

หนีเถอะมืด...หนีเถอะ”  เขาร้องบอกด้วยหัวใจระทึกเต้น แต่เหมือนมืดไม่ได้ยินยังคงยืนนิ่งคล้ายนักดาบซามูไรทำสมาธิก่อนเข้าโรมรันข้าศึก

ฤทธิ์ยอมรับว่ากลัวและใจไม่ห้าวหาญพอเช่นมืด  เขาได้แต่แปลกใจว่าทำไมมืดถึงได้ใจเด็ดเดี่ยวนัก  อันที่จริงมืดก็แค่นักมวยสมัครเล่นของโรงเรียนเท่านั้น

คนถือไม้วิ่งเข้าใส่แล้วหวดไม้หมายที่หัวของมืดเต็มแรง มืดหลบอย่างฉับพลัน ในเสี้ยววินาทีนั้นมืดกระโดดลอยตัวพร้อมฟาดท่อนไม้ในมือเข้าใส่  โดนที่ท้ายทอยของคนนั้นอย่างจังจนไม้กระเด็นหลุดมือผลทำให้คนที่โดนร้องโอยล้มลงแน่นิ่ง   คนที่ถือดาบยิ่งโกรธแค้นเป็นทวีคูณ  วิ่งไล่ฟันมืดพลางร้องตะโกนลั่น

มึงตาย

  มืดกระโดดหลบไปมา อย่างไม่มีทางโต้ตอบ  จังหวะนั้นฤทธิ์ตัดสินใจคว้าไม้ไผ่ราวตากผ้ายาววาเศษ แกว่งเข้าไปหาชายถือดาบเพื่อช่วยเพื่อน 

มึงรุมกูเหรอ งั้นตายทั้งสองเลย พูดจบคนนั้นเบนความสนใจมาที่ฤทธิ์ พร้อมยกดาบรับท่อนไม้ที่ฤทธิ์กระหน่ำตี และฟันโต้ตอบเข้าใส่ จนไม้ในมือฤทธิ์นั้นขาดสองท่อนพร้อมกระเด็นหลุดมือ  และแล้ว...ฤทธิ์ก็เป็นฝ่ายถูกฟันเข้าใส่  เขาหลบพลางถอยหลังอย่างตกใจ  พลัน...เขาเกิดสะดุดก้อนหินล้มลง  เสี้ยววินาทีนั้นเขาตะลึงตาค้าง เมื่อเห็นดาบถูกเงื้อขึ้นสุดแขนหมายฟันเขา  โอ...พระเจ้าช่วยเขาคิดว่าคงตายแน่แท้   แต่แล้วในจังหวะนั้นเอง  มืดมาทัน แล้วกระโดดถีบที่กลางหลังของชายคนนั้นสุดแรงจนกระเด็นหัวคะมำข้ามตัวเขาไปกระแทกกับพื้น ฤทธิ์ได้ยินแต่เสียงร้องโอย จึงหันไปมอง  โอ...ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว  คมดาบที่ชายคนนั้นจะฟันเขามันกลับฝังจมไปที่หน้าผากของเจ้าของ  เลือดพุ่งกระฉูดออกมาเป็นระยะก่อนล้มลง

ฤทธิ์ลุกขึ้นยืนงงกับเหตุการณ์  เป็นจังหวะเดียวกับเสียงหวอรถตำรวจดังแว่วมาแต่ไกลเสียงนั้นใกล้เข้ามา

ไอ้มืดหนีเร็ว”  เขาร้องบอกเมื่อได้สติพร้อมขยับเท้าวิ่ง

ฤทธิ์เข้าไปหลบที่ซอกตึกร้าง เวลานี้ใจของเขาเต้นระทึก  เวลาผ่านไปเนิ่นนาน- นานจนค่ำ  เขาคิดว่ามืดคงเอาตัวรอดกลับไปแล้วเป็นแน่  เขายอมรับว่าช่วงที่หลบซ่อนเขาลืมมืดเสียสนิทและไม่รู้ว่าไปหลบซ่อนที่ไหน  เขาจึงออกจากที่ซ่อนกลับบ้าน

ลูกไปไหนมา รู้มั้ยว่าไอ้มืดมันถูกตำรวจจับ  มันฆ่าลูกชายกำนัน”  เขาสะดุ้งตกใจกับคำบอกเล่าของแม่

ยายมันร้องไห้เสียใจจนเป็นลม  ดีนะที่ฤทธิ์ไม่ได้ไปกับมันไม่งั้นแย่”  สิ้นเสียงแม่เขายืนนิ่งคล้ายรูปปั้น

 

มืดสารภาพว่าเขาทำคนเดียว  ด้วยวัยเกินสิบแปดแต่ไม่ถึงยี่สิบเขาจึงถูกศาลปราณีตัดสินจำคุกไปยี่สิบปี  และในปีเดียวกันนั้นฤทธิ์สอบเข้าโรงเรียนพลตำรวจได้ และเขาถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่ราชการที่จังหวัดชายแดนภาคใต้

 สิบปีต่อมาฤทธิ์ย้ายกลับมารับราชการที่สถานีตำรวจบ้านเกิดเมื่อเขาสอบเลื่อนยศเป็นร้อยตำรวจตรีได้ในตำแหน่งรองสารวัตรปราบปราม   เขาจึงรู้ข่าวว่ามืดแหกคุกออกมาเมื่อปีที่แล้ว  มืดกลายเป็นโจรปล้นในหลายจังหวัด  เวลานี้ทางการต้องการตัวเสือมืดโดยตั้งค่าหัวไว้หลายแสนบาทไม่ว่าจะจับเป็นหรือจับตาย  

++++++++++++++++++++++

 

ปืนในมือของฤทธิ์ยังกระชับไว้แน่น  เขาตัดสินใจเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ใกล้บ้านเข้าไปทุกขณะ ทุกขณะ แต่แล้วเขาเผลอไปเหยียบกิ่งไม้แห้งเข้า

ใครอยู่ข้างนอก   ถ้าไม่บอกยิงนะเว้ย”  เสียงจากคนในบ้านร้องออกมา

มืด   ข้าฤทธิ์เพื่อนเอ็งไง  ข้าว่าเอ็งมอบตัวเสียเถอะ

อ๋อ  ไอ้ฤทธิ์ไอ้เพื่อนทรยศ เดี๋ยวนี้ได้เป็นนายตำรวจแล้วสิท่า  ไม่มีทางหรอกว่าข้าจะมอบตัว”  เสียงจากข้างในบ้าน

ถ้าเอ็งจะพูดถึงอดีตล่ะก็  ข้าขอโทษ แต่วันนี้ข้าขอให้เอ็งมอบตัวกับทางการเสียเถอะเพื่อน โทษหนักจะได้เป็นเบา  อย่าคิดหนีอีกเลย  ไปไม่รอดหรอก  เวลานี้ตำรวจล้อมไว้หมดแล้วฤทธิ์แสดงความห่วงใยเพื่อน

หึหึ   อย่ากล่อมเสียให้ยาก ข้ารู้ดี    ข้าติดคุกหลายปี  ข้าไม่อยากกลับเข้าไปอีก  ส่วนเอ็งล่ะก็ถ้ารักตัวกลัวตาย  หนีกลับไปดีกว่า  หนีเอาชีวิตรอดเหมือนครั้งนั้นมืดตะโกนออกมาจากในบ้าน

เอ็งเข้าใจข้าผิดแล้วมืด แต่เอาเถอะพูดไปก็แค่นั้น ขอให้เอ็งมอบตัวกับข้าแค่นี้ก็ปลอดภัยแล้ว”  เขาพูดยังไม่จบดีก็มีเงาสลัวคนสาม-สี่คนพุ่งออกมาทางหน้าต่างพร้อมเสียงปืนดังขึ้นสาม-สี่นัดเพื่อเป็นการเปิดทาง

ตำรวจทุกนายหลบเข้าที่กำบังพร้อมสาดกระสุนเข้าใส่เช่นกัน เวลานี้ไม่มีใครคิดจะจับเป็นเสือมืดเสียแล้ว   นอกเสียจาก ร.ต.ต.ฤทธิ์คนเดียว

ฤทธิ์วิ่งเข้าไปในบ้านแล้วกระแทกตัวเปิดประตูเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว ปืนในมือถูกเล็งไปข้างหน้าพลางส่ายไปมาพร้อมกับสายตาอย่างระมัดระวัง และแล้วสายตาของเขาพร้อมปืนก็เล็งไปที่ร่างของหญิงชราที่นอนอยู่มุมห้อง   ร่างนั้นสะดุ้งพลางโงหัวขึ้นมาอย่างยากเย็น เขาลดปืนลงอย่างรวดเร็ว

ฤ...  ฤทธิ์รึเสียงแหบแห้งพร้อมไอตามมาทุกระยะ

ครับยาย 

ยายไม่สบายเหรอครับ  เดี๋ยวสายๆ ผมจะพาหมอมาดูอาการให้  ผมขอตัวก่อนเขาออกจากห้องโดยไม่ฟังเสียงที่แหบแห้งร้องบอก

ค่อยๆ พูด ค่อยๆ จากันนะฤทธิ์

 

แสงทองจับขอบฟ้าเวลานี้ฝนหยุดตกไปแล้ว ตำรวจเคลื่อนตัวแบบก้มต่ำตามโขดหินอย่างระมัดระวัง  

ดาบกับลูกน้องตามไปทางโน้น ส่วนผมจะไปดักหน้าทางนี้ ระวังตัวด้วย

ครับหมวด แต่ผมว่าหมวดเอาลูกน้องไปด้วยสิ

ไม่ต้อง  ผมไปคนเดียวพอ

ความมืดจางหายไปแล้ว  ปืนในมือฤทธิ์ยังกระชับไว้แน่น พร้อมก้าวย่างไปตามเชิงเขาที่มีต้นไม้ใหญ่น้อยประปราย

พลัน...

หยุดเดี๋ยวนี้...มืด..เอ็งมอบตัวเสียเถอะ หันมาช้าๆ พร้อมวางปืนลง”  ฤทธิ์ตะโกนพร้อมยกปืนขึ้นเล็งไปที่ชายกลุ่มนั้น

พวกเอ็งหนีไปก่อน  ข้าจะจัดการกับตำรวจคนนี้เอง”  มืดสั่งลูกน้อง  แล้วเล็งปืนพร้อมก้าวเดินมาที่ฤทธิ์ ส่วนลูกน้องหนีเข้าไปในแนวป่า

ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างเล็งปืนในมือเข้าใส่กันและกัน

ข้ารู้ว่าเอ็งมาเยี่ยมยายที่ป่วยฤทธิ์ค่อยๆ ลดปืนลง

แกก็เลยตามมาจับข้าล่ะสิมืดพูดจบลดปืนลงตาม

เอ็งมอบตัวเสียเถอะวะเพื่อน ไม่ต้องห่วงยายหรอกข้าจะดูแลพร้อมหาหมอมารักษา

ถ้าข้ามอบตัวแล้วแกจะได้มีผลงานใช่มั้ยล่ะ จะได้เลื่อนยศ เลื่อนตำแหน่งล่ะสิท่ามืดประชดประชัน

ทำไมเอ็งต้องเป็นโจรด้วยวะ  ปล้นเขากินมันไม่ใช่นิสัยลูกผู้ชายอย่างเอ็งเลยนี่หว่าฤทธิ์ส่ายหน้า

ฮ่าๆๆ”  มืดหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง  

ถึงข้าปล้น...ข้าก็ปล้นพวกทำนาบนหลังคน พวกคดโกงเอาเปรียบชาวบ้านตาดำๆ แม่งร่ำรวยจากการโกงจำนองที่นาเอาดอกเบี้ยสูงๆ เพื่อหาโอกาสยึดเอาเป็นของตน   ส่วนอีกพวกก็ทุจริต คอรัปชั่น คดโกงฉ้อราษฎร์บังหลวง ร่ำรวยอยู่ดีกินดี ชาวบ้านล่ะนับวันจนลงจนลง แล้วใครล่ะจะแก้ปัญหานี้ได้ มันต้องพวกข้าถึงจะจัดการกับพวกมันได้  เงินที่ปล้นได้ข้าก็เอามาแจกชาวบ้านที่ยากจน  พวกชั่วช้าสามานย์อย่างนั้นต้องได้รับบทเรียนจากพวกข้าอย่างสาสมมืดพูดอย่างสะใจในอารมณ์

แต่มันผิดกฎหมายบ้านเมือง”  ฤทธิ์อธิบาย

ข้ารู้แต่จะทำยังไงได้   เพราะกฎหมายก็อยู่ในมือพวกมัน

เอ็งวางปืนแล้วมอบตัวกับข้า-ข้ารับรองความปลอดภัย โทษหนักจะได้เบาลง

มืดยืนนิ่ง ครุ่นคิด

คิดไปคิดมาข้าก็เบื่อที่จะหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนกัน ใจจริงแล้วข้าก็อยากมีชีวิตเหมือนคนทั่วๆ ไป ทำไร่ไถนาแค่นี้ก็คงจะมีความสุข

คิดถูกแล้วเพื่อน  ข้าว่าเอ็งติดคุกไม่นานหรอกเชื่อเถอะเดี๋ยวข้าจะช่วยอีกแรงฤทธิ์เริ่มยิ้มออกเมื่อการเจรจาค่อนข้างจะได้ผล

แต่แล้ว... สายตามืดก็จ้องมองมาที่ฤทธิ์เขม็ง... ฉับพลัน!! นั้นเอง มืดยกปืนขึ้นเล็งมาทางเขาพร้อมเหนี่ยวไกอย่างรวดเร็ว ในเสี้ยววินาทีนั้น ฤทธิ์ระวังตัวอยู่แล้ว ด้วยสัญชาตญาณการป้องกันตัว เขาจึงยิงสวนออกไปทำให้เกิดเสียงปืนดังติดต่อกันเป็นสองนัดซ้อนดังก้องสะท้อนไปทั่วผืนป่านกกาแตกตื่นบินว่อน    

ฤทธิ์-มืดคงยืนนิ่งในท่าเล็งปืนใส่กันชั่วครู่แล้วร่างของมืดทรุดฮวบลงพื้น  เลือดสดๆ ทะลักออกมา  เขารู้ว่ามืดยิงเขาก่อน แต่เมื่อมองหาจุดที่ถูกยิงกลับหาไม่เจอ หรือว่ามืดยิงไม่แม่นพอ  จึงไม่โดน  แต่ก็ไม่น่าจะใช่เพราะอยู่ห่างกันไม่ถึงสิบเมตร   เขาจึงมองไปทางซ้ายทีขวาที และด้านหลัง   เท่านั้นเองเขาต้องสะดุ้งตกใจรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

อ่านฉบับเต็มคลิกที่นี่

 

 

 

 
 



 


ข่าวสารบ้านเมือง : Bangkok Post | กรุงเทพธุรกิจ | ข่าวสด | คม ชัด ลึก | ฐานเศรษฐกิจ | เดลินิวส์ | ไทยรัฐ | แนวหน้า | บ้านเมือง | ประชาชาติธุรกิจ | ผู้จัดการ
มติชน | สยามธุรกิจ | สยามรัฐ | อ.ส.ม.ท | ไทยโพสต์ | ไทยนิวส์ | เชียงใหม่นิวส์ | สถานีโทรทัศน์ AStv สถานีโทรทัศน์ Nation | รับชมทีวีจากเว็บผ่านทรู
รวมเว็บบอร์ด : กรมส่งเสริมฯท้องถิ่น | สายตรงสนง.ท้องถิ่น ชม. | ชมรมนิติกรอปท. ชมรมเจ้าหน้าที่วิเคราะห์ฯชมรมนักวิชาการศึกษา ชมรมช่างโยธาไทย
ชมรมจนท.จัดเก็บรายได้ ชมรมนักพัฒนาชุมชน | ชมรมเจ้าหน้าที่ธุรการ ชมรมเจ้าหน้าที่พัสดุ
..   ..  ..  ..
..
Copyright © 2009 All Rights Reserved. by www.thailocalgov.com : Thailand