เรื่องเล่าจาก ป.ยุทธ :  สามทหารเสืออบต. ตอน หัวหน้าส่วนการคลัง
ชื่อผู้เขียน : ผู้ดูแลระบบ
วันเวลาที่เขียน :  29 ก.ค. 55     จำนวนผู้เยี่ยมชม :  8843  คน
ดาวน์โหลด   ไม่มีไฟล์เอกสาร
 
 

 

สามทหารเสือ อบต.

ตอน  หัวหน้าส่วนการคลัง

 

เล่าเรื่องโดย...ป.ยุทธ

          เธอสอบได้ในตำแหน่งหัวหน้าส่วนการคลังและบรรจุลง อบต.แห่งหนึ่งของภาคอีสานห่างจากบ้านเกิดเกือบสองร้อยกิโลเมตร ส่วนเขา สามีของเธอสอบได้เป็นปลัด อบต. ลงอีก อบต. แห่งหนึ่งคนละจังหวัดกัน  นี่คือก้าวแรกแห่งชัยชนะของชีวิตที่นับว่าประสบความสำเร็จ ถ้าเป็นละครเรื่องราวคงจบลงเช่นนี้ จบแบบแฮปปี้ เอนดิ้ง  แต่นี่คือชีวิตจริงเรื่องจริงและมันยังไม่จบและดูเหมือนว่าละครกำลังลงจอ

          เธอกับเขาแต่งงานกันมาแล้วปีกว่ามีพยานรักตัวน้อยๆ หนึ่งคนเป็นลูกสาว ก่อนเขามาสอบเป็นปลัด อบต. เขารับราชการทหารเป็นทหารยศชั้นประทวน  ส่วนตัวเธอเป็นแม่บ้าน ด้วยความมุ่งมั่นของเธอและเขาทั้งสองจึงสอบเข้ารับราชการท้องถิ่นที่ตั้งขึ้นมาใหม่ๆ สดๆ ร้อนๆ ได้  องค์กรใหม่ต้องการอัตรากำลังเพียงแห่งละ 3 คน คือปลัด คลัง ช่าง เท่านั้นเอง

          เธอกับเขาห่างไกลกันอันเนื่องจากผัวไปทางเมียไปทาง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งกีดขวางความรัก ความห่วงใยต่อกันและกันไม่  ลูกสาวเธอนำไปฝากให้แม่เลี้ยงดู ทุกวันเสาร์ อาทิตย์ เธอกับเขาจึงมีนัดพิเศษโดยที่ไม่ต้องบอกกล่าวต่อกันว่าต้องมาพบกันที่บ้านแม่มาหาลูกสาวตัวน้อยๆ ที่เธอกับเขารักดั่งดวงใจ

          เธอ- เขาตกลงกันที่จะขอโอนย้ายมาลงให้ใกล้บ้านแม่ของเธออันเป็นบ้านเกิด เพื่อสร้างครอบครัวและที่สำคัญพ่อ แม่ ลูกจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าอย่างมีความสุขตามประสาครอบครัว

          เขาได้ย้ายเข้ามาก่อนเธอ  อยู่ อบต.ห่างจากบ้านราวยี่สิบกิโลเมตร ส่วนเธอยังหาที่ว่างลงไม่ได้ต้องรอต่อไป แต่ก็ยังดีที่เขาได้มาก่อน เพื่อมาดูแลลูกช่วยแม่ของเธอ

          หลายเดือนต่อมาเธออุ้มท้องลูกคนที่สอง แต่ยังหา อบต.ใกล้บ้านลงยังไม่ได้ เขาสอบถามกับเพื่อนๆ หาตำแหน่งหัวหน้าส่วนการคลังว่างแต่ไร้วี่แวว  เมื่ออำเภอที่บ้านเกิดไม่ได้ ก็ดูอำเภอใกล้ๆ หรือไม่ก็ดูท้องถิ่นอื่นที่พอจะโอนได้    แต่ก็ยังไม่มีอยู่ดีสุดท้ายก็ต้องรอต่อไป  รอไปเรื่อยๆ 

          เธอคลอดลูกคนที่สองจึงได้ลาคลอดมาอยู่ที่บ้านดูแลลูกสาวคนโตไปด้วย  แต่ได้แค่เก้าสิบวันก็ต้องกลับไปทำงานต่อ เทียวไปเทียวมาเสาร์-อาทิตย์เหนื่อยก็เหนื่อยแต่ก็ต้องทนเพื่อกลับมาหาลูกๆ   รถยนต์ส่วนตัวก็ยังไม่มี ส่วนเขาก็มีแค่รถเครื่อง   จะมีได้ไงก็ในเมื่อเป็นข้าราชการ ซี 3 เขา ซี 4 เงินเดือนซื้อนมให้ลูกๆ ก็หมดแล้ว

          และแล้ว...เธอก็โชคดีที่เขาสามารถหาที่ลงให้เธอจนได้โดยโอนย้ายมาลงเทศบาลตำบล ห่างบ้านสิบกว่ากิโลเมตร นายกก็แสนจะใจดีรับค่าน้ำชากาแฟเพียงเล็กน้อย มีข้อแม้เพียงว่าให้มาช่วยงานเป็นพอ  เธอโอนลงในตำแหน่งเจ้าพนักงานการเงินและบัญชีของเทศบาล   แต่ช่างเถอะตำแหน่งอะไรก็ได้ขอให้ได้กลับมาบ้านเป็นพอ จะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างมีความสุขตามประสาพ่อ-แม่-ลูก

           นายกได้แต่งตั้งให้รับผิดชอบงานพัสดุ ทำประกาศจัดซื้อจัดจ้าง  หลายต่อหลายครั้งที่นายกให้ช่วยเหลือเพื่อตอบแทนบุญคุณ และสั่งการโดยใช้อำนาจ ในที่สุดเธอไม่อาจขัดใจได้ตกกระไดพลอยโจน   แม้ว่าเธอจะบอกว่าต้องทำให้ถูกต้องตามระเบียบ  นายกก็จะบอกว่าได้ สอบราคาส่งให้ครบ 5 รายตามระเบียบ (ตามรายชื่อที่นายกเอามาให้) ใจจริงแล้วเธอไม่อยากทำสักเพียงใดแต่ต้องจำใจ กลางคืนต้องนอนมือก่ายหน้าผาก   ในที่สุดปัญหาก็เกิดขึ้นเมื่อฝ่ายตรงข้ามร้องเรียนนายก

          เมื่อ ป.ป.ช.ได้รับเรื่องร้องเรียนรีบบึ่งมาทันที หลายต่อคนถูกเรียกเข้าไปสอบปากคำรวมทั้งเธอด้วย

          “น้องไม่ต้องกลัวนะ   พี่ขอสอบพวกน้องเป็นพยานเท่านั้น อยากทราบว่านายกทุจริตจริงหรือเปล่าเท่านั้นเอง  ถ้าผิดเราก็ว่าไปตามผิด ถ้าถูกเราก็จะยุติเรื่อง”  เจ้าหน้าที่ ป.ป.ช.ท่าทางใจดี พูดจาอ่อนหวานมาดสุภาพบุรุษ ทำให้เธอใจชื่นขึ้นมา  และเต็มใจอยากจะบอกความจริงออกมาให้หมดเปลือก

          ค่ะ ท่านนายกได้สั่งให้ทำค่ะ บางครั้งปิดงาน บางครั้งฮั้วงาน

          ดีมากน้อง น้องให้ความร่วมมือดีมาก เจ้าหน้าที่ ป.ป.ช. ชมเชยพลางยิ้ม ก่อนพูดต่อ

          แล้วน้องรู้มั้ยว่าที่ทำนะผิดระเบียบหรือไม่ผิด

          อ้า...ถ้าจะว่าผิดก็มีส่วนผิดค่ะ เพราะ ส่งเฉพาะพรรคพวกนายกเอง แต่จำเป็นต้องทำเพราะถ้าไม่ทำนายกจะว่าเอา และนายกบอกว่าจะรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวค่ะ  พูดจบชั่วครู่ ป.ป.ช. ยื่นบันทึกคำให้การให้เธอลงนาม

          เย็นนั้นเธอเล่าให้เขาฟัง

          ตายแล้วไปบอกความจริงกับเขาทำไมว่าเราทำอย่างนั้น ต้องบอกว่าเราทำตามระเบียบทุกขั้นตอนสิ เธอหน้าเสียเมื่อเขาติง   เขาเห็นสีหน้าเธอไม่ดีจึงเปลี่ยนเป็นพูดปลอบใจ

          ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราให้การใหม่แล้วกัน เวลาถูกเรียกไปสอบอีก

          จริงดังเขาว่า เมื่อสำนวนสรุปว่าใครมีส่วนร่วมในการทุจริต ให้เชิญตัวมาสอบปากคำและชี้แจงในฐานะผู้มีส่วนร่วม   เธอเดินทางไปพบ ปชช. ที่เมืองหลวงโดยเขาเป็นผู้พาไป

          เธอให้การไปว่าการจัดซื้อจัดจ้างทุกขั้นตอนทำตามระเบียบกฎหมายทุกอย่าง ส่วนครั้งแรกที่ให้การเช่นนั้นเพราะตื่นเต้น สับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก เรียบเรียงคำพูด คำให้การผิดพลาด แล้วลงนามในบันทึกการสอบปากคำ

          กาลเวลาผ่านไป นาน นานเกือบสิบปี นานเสียจนลืม จนเธอก้าวหน้าได้ซี 6  นึกว่ามันจบไปแล้ว  และแล้ว...วันนั้นวันที่เธอลืมไม่ลงแม้อยากจะลืมมันสักเพียงใดก็ตาม

          หนังสือสรุปสำนวนหนาปึ๊กของ ป.ป.ช. ส่งถึงเทศบาล ณ เวลานี้ได้เปลี่ยนนายกคนใหม่แล้ว  เมื่อเอกสารถูกส่งให้เธอ   เธออ่านแค่ใบปะหน้าจบเท่านั้น   เข่าก็อ่อนทรุดลงกับพื้น น้ำตาไหลร่วง  ลมจับจนเพื่อนๆ รีบหายาหม่องมาให้ดม

          เธอถูกสรุปในสำนวนว่าเป็นข้าราชที่มีส่วนร่วมในการทรุจริต ผิดวินัยร้ายแรงโทษสถานเดียวคือถูกไล่ออก  แม้ว่าเธอจะให้การว่าทำตามระเบียบทุกขั้นตอนก็ตาม  แต่...คำให้การในครั้งแรกที่ ป.ป.ช. สอบปากคำในฐานะเป็นพยานเธอบอกว่าได้ทำตามที่นายกสั่ง  ป.ป.ช. ก็ถือเอาคำให้การนั้นเป็นคำสารภาพและสามารถลงโทษได้ เพราะคำให้การครั้งแรกเป็นคำให้การที่ไม่ได้ปรุงแต่ง เป็นคำให้การตรงไปตรงมา  ส่วนคำให้การครั้งหลัง ป.ป.ช. ถือเป็นคำให้การที่ได้ตระเตรียมปรุงแต่งขึ้นมาใหม่ไม่น่าเชื่อถือ

          เขาได้ข่าวรีบมาหา   เมื่อเห็นสภาพของเธอเช่นนั้นเขารีบเข้าไปประคองพลางปลอบใจและพากลับบ้าน

          ช่างมันเถอะ ก็ดีเหมือนกันเธอจะได้ดูแลลูกๆ ได้อย่างเต็มที่  ส่วนเรื่องเงินเรื่องงานไม่ต้องไปคิดอะไรมาก พี่จะหาเลี้ยงเธอกับลูกๆ เอง

         

          เธอซูบผอมลงไปมาก จากใบหน้าที่เคยสดใส อิ่มเอิบ กลับดูซีดเซียวลง  รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้าคงเหลือความตรึงเครียดตลอดเวลา  เช้าๆ ก่อนหน้านี้เธอเคยแต่งตัวไปทำงาน บัดนี้เธอจะขลุกอยู่ในบ้านไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หน้าออกไป  เพราะออกไปแล้วเห็นเพื่อนๆ ข้างบ้านที่รับราชการแต่งเครื่องแบบไปทำงาน เธอจะกลับเข้าบ้านร้องไห้

          เธอได้ข่าวงาน สิบห้าปีปลัด อบต. กับการพัฒนาท้องถิ่นเธออดคิดถึงอดีตไม่ได้ เพราะถึงยังไงเธอก็เคยเป็นหนึ่งใน สามทหารเสือ อบต.มาก่อน  แต่ถ้าเธอขอไปร่วมงานคงเป็นไปไม่ได้เพราะเธอไม่มีสังกัดที่จะขอเบิกค่าลงทะเบียนอีกแล้ว ทุกสิ่งอย่างเป็นเพียงอดีตเท่านั้นเอง

          เธอรู้ว่า ป.ป.ช. ตัดสินตามพยานหลักฐานและคำสารภาพแบบใสซื่อหวังให้นายกถูกลงโทษ  แต่จะรู้ไหมว่าเธอถูกบังคับใจมากกว่าที่จะเป็นคนเลวประเภทฉ้อราษฎร์บังหลวง ทุจริตมิจฉาชีพด้วยนิสัยและสันดาน   ป.ป.ช. น่าจะให้อภัย  น่าสรุปว่า บกพร่องโดยสุจริตและยกเว้นโทษให้ครั้งหนึ่ง  เพราะคำคำนี้นักการเมืองในอดีตเคยใช้และรอดมาแล้ว

                   เขาไปทำงานพร้อมส่งลูกทั้งสองไปโรงเรียนนานแล้ว   เธอครุ่นคิดแล้วน้ำตาเอ่อซึมออกมาขณะมือหนึ่งยกขึ้นปาดเช็ดที่แก้ม  อีกมือเก็บเสื้อผ้าลูกใส่ตะกร้าซัก โตขึ้นอย่ามารับราชการท้องถิ่นเหมือนแม่เลยมันเจ็บปวด ทุกคนสวมหน้ากากเข้าหากันหลอกใช้กันไปวันๆ เพื่อประโยชน์ของตัวเอง  เมื่อมีปัญหาแล้วก็ตัวใครตัวมัน  สวัสดิการหรือก็แค่ข้าราชการชั้นสอง   คิดไปคิดมาน้ำตาร่วงตกใส่เสื้อผ้าลูกหลายต่อหลายหยด  เธอหยิบเอาผ้ามาเช็ดเพื่อให้มันแห้งหายไป แต่มันยังดื้อออกมาอีก

 

 

@@@@@@@@@@@@@@

 ดาวน์โหลดเรื่องเล่าข้างต้น คลิกที่นี่

 

 
 



 


ข่าวสารบ้านเมือง : Bangkok Post | กรุงเทพธุรกิจ | ข่าวสด | คม ชัด ลึก | ฐานเศรษฐกิจ | เดลินิวส์ | ไทยรัฐ | แนวหน้า | บ้านเมือง | ประชาชาติธุรกิจ | ผู้จัดการ
มติชน | สยามธุรกิจ | สยามรัฐ | อ.ส.ม.ท | ไทยโพสต์ | ไทยนิวส์ | เชียงใหม่นิวส์ | สถานีโทรทัศน์ AStv สถานีโทรทัศน์ Nation | รับชมทีวีจากเว็บผ่านทรู
รวมเว็บบอร์ด : กรมส่งเสริมฯท้องถิ่น | สายตรงสนง.ท้องถิ่น ชม. | ชมรมนิติกรอปท. ชมรมเจ้าหน้าที่วิเคราะห์ฯชมรมนักวิชาการศึกษา ชมรมช่างโยธาไทย
ชมรมจนท.จัดเก็บรายได้ ชมรมนักพัฒนาชุมชน | ชมรมเจ้าหน้าที่ธุรการ ชมรมเจ้าหน้าที่พัสดุ
..   ..  ..  ..
..
Copyright © 2009 All Rights Reserved. by www.thailocalgov.com : Thailand