เรื่องเล่าจาก ป.ยุทธ :  สามทหารเสือ อบต. ตอน "หัวหน้าส่วนโยธา"
ชื่อผู้เขียน : ผู้ดูแลระบบ
วันเวลาที่เขียน :  24 ก.ค. 55     จำนวนผู้เยี่ยมชม :  4540  คน
ดาวน์โหลด   ไม่มีไฟล์เอกสาร
 
 

สามทหารเสือ อบต.

หัวหน้าส่วนโยธา

โดย...ป.ยุทธ

 

            ข้าพเจ้ายังจำหัวหน้าส่วนโยธาคนที่บรรจุครั้งแรกพร้อมกันได้ดี  ข้าพเจ้าก็ใหม่ เขาก็ใหม่ต่างคนต่างใหม่   ใช่..ความใหม่ของการรับราชการต้องศึกษาหาความรู้ อย่าอวดฉลาดเกินตัว ต้องหารือหรือสอบถามเมื่อไม่รู้  แม้ว่าเวทีแห่งนี้จะไม่มีพี่เลี้ยง เราก็ต้องศึกษา  หรือคิดว่ามา ก่อนปลัดตั้ง 3 เดือน ยังไงเสียต้องแน่กว่า รู้กว่า  และเขาจะมีนิสัยอย่างหนึ่งคือเป็นคนชอบคุย ชอบโม้

            “หวัดดีครับพี่ปลัด ผมเป็นหัวหน้าส่วนโยธา อบต.ที่พี่ปลัดจะไปอยู่นะครับ”  ข้าพเจ้ายังจำคำทักทายของเขาได้เมื่อครั้งเดินทางมารายงานตัวกับนายอำเภอ ณ ที่ว่าการอำเภอเมื่อปี 2540

            “หวัดดีครับ ยินดีที่จะได้ร่วมงานกัน” ข้าพเจ้ารับไหว้พลางยิ้มอย่างไมตรีจิต

            “ผมมาส่งหนังสืออำเภอครับ เลยถามหาว่าปลัดคนไหนเป็นปลัด อบต.ที่ผมอยู่เลยทราบว่าเป็นพี่นี่แหละ”

            ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบห้า  บุคลิกมาดมั่น ท่าทางมั่นใจในตัวเองสูง  ขับรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ สวมกันน็อคเหมือนนักแข่ง ดูผิวเผินราวกับว่านักบิดในสนามแข่งพัทยาเชอร์กิตยังไงยังงั้น

            เวลาแต่งเครื่องแบบแล้วขี่รถคู่ชีพของเขามาทำงานจึงดูเท่ห์  สาวๆ วัยรุ่นในหมู่บ้านเพ่งมองตาเป็นมันอย่างอดกรี๊ดเขาไม่ได้  เบาะหลังที่ว่าง สาวๆ จึงคิดใฝ่ฝันอยากไปนั่งแล้วกอดเอวเขาคงจะดีไม่น้อย แล้วใครหนอจะเป็นหญิงสาวที่โชคดีคนนั้น

            แต่แล้วสาวๆ ก็ต้องอกหักเป็นแถวเมื่อเขามีหญิงสาวนั่งซ้อนท้ายมาโชว์ที่ทำงาน หนุ่มๆ ในหมู่บ้านเห็นแล้วโล่งอก เพราะสาวๆ ในหมู่บ้านจะได้ตัดใจเลิกล้มความหวังหันหน้ามาหาหนุ่มบ้านเดียวกัน

            วันหนึ่ง เสียงมอเตอร์ไซค์ดังแว่วมาแต่ไกล และใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามาทุกขณะ  เมื่อชะโงกหน้าผ่านหน้าต่างออกไปดู เขานั่นแหละหัวหน้าส่วนโยธา ปกติแล้วเมื่อรู้ว่าเป็นเขา ข้าพเจ้าก็ไม่สนใจและทำงานต่อ  แต่นี่แปลกกว่าทุกวันเพราะวันนี้มีหญิงสาวร่างบอบบางซ้อนท้ายกอดเอวเขา ส่วนเส้นผมของเธอก็ปลิวสลวยไปตามแรงลม ดูแล้วเหมือนอาว๋อในหนังจีนเรื่องดังในอดีตเรื่อง ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะแล่นเอาข้าพเจ้าจ้องมองเสียจนเพลิน   ราวกับว่าเห็นพระเอกนางเอกในหนัง

            “หวัดดีค่ะพี่ปลัด” หล่อนยกมือไหว้เมื่อเขาผู้พามาแนะนำ

            “หวัดดีครับ”

            “แฟนผมครับพี่ปลัด ตอนนี้มาอยู่ด้วยกันแล้ว  เรารู้จักกันเมื่อครั้งผมไปทำงานที่โรงงานในจังหวัดชลบุรี ก่อนสอบมาทำงานที่นี่ได้” เขาสาธยายให้ฟังโดยไม่ต้องให้ถามเสียเวลา  ก่อนพูดต่อ

            “น้องเขาลาออกจากงานแล้วมาอยู่กับผมที่นี่”

            “เหรอ...ยินดีด้วยที่เป็นครอบเป็นครัวแล้ว” 

            “ขอบคุณครับ  ช่วงแรกๆ ผมคงทำงานคนเดียวจนกว่าจะคลอดลูก  พอลูกโตซะหน่อยกะว่าจะทำอะไรซักอย่างธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ หาเงินช่วยกัน”

“คลอด...” ข้าพเจ้าทวนคำพูดเขา  แล้วเพ่งมองไปที่ท้องของเธอ แต่เอ..ทำไมไม่เห็นป่องเลย  เธอรู้ตัวว่าถูกมองจึงเขินอายนิดๆ

            “สามเดือนครับ” เขาบอกเมื่อเห็นข้าพเจ้ามองแฟนเขา  แล้วแสดงท่าทางยืดอกด้วยความภาคภูมิใจในความสามารถ

           

            เวลาผ่านไปจนเมียเขาคลอดลูกออกมาเป็นลูกสาว ข้าพเจ้าไปผูกแขนตามวัฒนธรรมชาวอีสาน และให้พรไปว่าเลี้ยงง่ายๆ โตเร็วๆ และเรียนหนังสือเก่งๆ พร้อมผูกฝ้ายขาวที่มีแบงค์ร้อยติดไปด้วย 

เขาพาครอบครัวมาเช่าบ้านพักอยู่ใกล้ๆ อบต.เพื่อความสะดวกและประหยัด  ส่วนข้าพเจ้าเป็นคนโสดบางวันก็กลับบ้านไปนอนที่บ้านพ่อแม่อยู่ห่างราวห้าสิบกิโลเมตร บางวันออกพื้นที่ดื่มหนักไปหน่อยก็นอนสำนักงาน อาศัยโซฟาเป็นที่หลับนอนไปเลย

วันต่อมา เวลาใกล้เลิกงาน

“พี่ปลัดครับ  พี่ปลัด” เขาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาหา “ลูกสาวผมไม่สบายมากเลยตัวร้อนจี๋”

“อ้าว...ก็พาไปหาหมอสิ เร็วๆ ด้วยนะ”

“ครับ...แต่ว่า...ผมขอยืมรถพี่ปลัด และเงินด้วยนะครับ” สีหน้าเขาดูอ้อนวอน

“อึม...ทำไงดีกะว่าจะกลับบ้าน เอ้า..ได้ๆ แต่เงินนะพี่มีติดกระเป๋าแค่สามร้อยเอง”

“ครับขอบคุณครับมีแค่ไหนก็เอามาหมดเลยครับ เพราะตอนนี้ผมมีตังค์แค่ร้อยเดียว”  

เขาขับรถกระบะของข้าพเจ้าพาเมียกับลูกไปโรงพยาบาลอำเภอที่อยู่ห่างไกลออกไปเกือบยี่สิบกิโลเมตร  ที่จริงรถผมก็คันเก่าๆ เหยียบคันเร่งแต่ละครั้งควันดำโขมง แต่ดีกว่ารถมอเตอร์ไซค์ของเขาตรงที่มีกระจกกันลม ไม่ทำให้ลูกน้อยต้องป่วยหนักเข้าไปอีก

อย่างว่าปลัด คลัง ช่างยุคสามทหารเสือเงินเดือนน้อยนิด ใครมีครอบครัวต้องรับภาระหนักหน่อย  จะลำบากซักหน้าไม่ถึงหลัง

บ่อยครั้งที่เขาขอหยิบยืมเงินจากข้าพเจ้าแล้วไม่ได้คืนให้ บางครั้งคิดว่าจะทวงคืน แต่พอเห็นเด็กตาดำๆ ลูกสาวของเขาก็เลยตามเลยสงสารเด็ก อย่างนี้แหละนะเป็นผู้บังคับบัญชาเขา  ต้องเสียสละบ้างบางครั้ง...ฮ้า(ถอนหายใจ) แต่บ่อยครั้งคงไม่ดี

ครั้งหนึ่งในความเป็นนักบิดของเขาที่เมาแล้วขับ  เย็นวันนั้นหลังจากร่วมดื่มกับข้าพเจ้าและคณะครูโรงเรียนในหมู่บ้าน  เขาคงหนักไปหน่อยจึงทำให้สมรรถภาพในการขับขี่สูงขึ้น(ไม่ใช่ต่ำลงนะ)  รถเลยเสียหลักพุ่งชนราวสะพานคนกระเด็นตกน้ำ แต่เขาก็รอดมาได้อย่างสาหัสสากรรจ์ รู้สึกว่าจะเย็บหลายเข็มพอสมควรและพักงานหลายวัน

ต่อมาเขาพาครอบครัวไปเช่าบ้านในตัวอำเภอ  เขาอาศัยรถคู่ชีพเดินทางไปกลับ  และมีครั้งหนึ่งที่ข้าพเจ้าไม่เห็นเขามาทำงานหลายวัน ถามใครก็ไม่มีใครรู้เรื่อง เวลาผ่านไป  ข้าพเจ้าเป็นห่วงว่าเกิดอะไรขึ้นจึงไปตามที่บ้านเช่าเห็นปิดใส่กุญแจไว้  สมัยนั้นโทรศัพท์มือถือยังไม่มีใช้ทั่วไป ส่วนมากระดับเศรษฐี นักธุรกิจเท่านั้นที่มี

ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์  เงียบ และผ่านไปเป็นอาทิตย์ที่สอง ข้าพเจ้าคิดว่าถ้าเขาขาดราชการเกิน 15 วันจะทำยังไงกับเขาดี จะเสนอเรื่องไล่ออกตามระเบียบดีไหมหนอ หรือว่าเขาไปได้งานใหม่ที่มีรายได้ดีกว่านี้ แล้วหนีไปเลยไม่มาลาออก ถ้าข้าพเจ้าเฉยเสียก็กลายเป็นว่าละเว้นการปฏิบัติ งั้นทำไง  นับเวลาถึงวันนี้เขาขาดราชการไปแล้ว 14 วัน พรุ่งนี้ครบ 15 วัน ความกลัดกลุ้มกลับกลายเป็นข้าพเจ้าแทนที่จะเป็นตัวเขา คืนนั้นข้าพเจ้านอนมือก่ายหน้าผากคิดไปคิดมา เอาวะเราทำตามระเบียบไว้ก่อนเพราะอนาคตของเราต้องไปอีกไกล

รุ่งเช้าข้าพเจ้าเอากระดาษมาร่างหนังสือพร้อมเปิดตำราวินัยเพื่อศึกษาขั้นตอน และแล้ว....ก็ต้องสะดุ้งนิดๆ วางกระดาษดินสอลง

“หวัดดีคร๊าบ  พี่ปลัด” รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่จอดหน้าที่ทำการ อบต. พร้อมลูกเมียซ้อนท้ายมาด้วย ท่าทางยิ้มแย้มไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าจะถูกไล่ออก

“นายไปไหนมาขาดราชการตั้งหลายวัน นี่ถ้าขาดวันนี้อีกตามระเบียบก็จะถูกไล่ออก” ข้าพเจ้าพูดสีหน้าขึงขัง เล่นเอาเขาหน้าถอดสี ชนิดงงงันไม่รู้เรื่อง ระเบิบระเรียบอะไรทำไม มีด้วยเหรอแบบนี้  แต่ด้วยความกระล่อนเขากลับมายิ้มแย้มหัวเราะ

“แฮะ ๆ เหรอครับพี่ อ๋อ..ผมมีของมาฝากพี่ปลัดด้วยนะ คือว่าผมพาเมียผมไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ชลบุรีหนะครับ  ทีแรกกะว่าจะไปซักสองสามวัน แต่ว่าไหนๆ ก็ไหนๆ มาแล้วอยู่ต่อซักหน่อย นี่ถ้าสำนักงานเรามีโทรศัพท์ผมก็จะโทรมาลาพี่อยู่หรอก ผมล่ะเกรงใจ๊ เกรงใจ”

ในที่สุดเพื่อเห็นแก่ลูกเมียตาดำๆ ข้าพเจ้าก็หาทางออกให้โดยบอกให้เขาเขียนใบลาพักผ่อนบ้าง ลากิจบ้างย้อนหลัง พอสิ้นปีก็ให้ขั้นตามปกติไม่เล่นวินัยใดๆ

ต่อมาข้าพเจ้าก็ได้โอนย้ายมาจากที่นั้นนานหลายปีแล้ว มีวันหนึ่งนึกยังไงไม่รู้ คิดถึงที่เดิมที่เคยบรรจุครั้งแรกเลยเปิดเน็ตเข้ากูเกิลพิมพ์ชื่อ อบต.นั้น   และแล้วผมก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีหัวข้อขึ้นมาในอินเทอเน็ตที่ผมพิมพ์ลงไป

ชาวบ้านยกขบวนขับไล่หัวหน้าส่วนโยธาให้ย้ายออกไปจากพื้นที่ข้าพเจ้าคลิกเข้าไปเป็นภาพคลิปวีดีโอ มีแกนนำปราศรัยขับไล่เขาอันสืบเนื่องมาจากทำงานยุ่งเกี่ยวกับการรับเหมาอะไรประมาณนี้  จวบจนผมได้มีโอกาสเจอเขาโดยบังเอิญ เขาเลยเล่าให้ฟัง

            “ผมแค่รับจ๊อบเล็กๆ น้อยๆ พี่ ก็ผู้รับเหมาเขาจ้างให้ผมช่วยดูแลโครงการให้ก็แค่นั้น ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอะไรกันนักกันหนา ก็เงินเดือนมันน้อยลูกก็เรียน เมียก็ไม่ได้ทำงาน ก็หารายได้เสริมเงินเดือนเท่านั้นเอง”

            ข้าพเจ้าได้แต่พยักหน้า ก็แค่นั้นเอง มันเป็นคำพูดที่ฟังแล้วน่าเห็นใจ  แต่ความละเอียดอ่อนมากกว่านั้น เมื่อเขาเป็นช่างควบคุมงานของทางราชการ พร้อมทั้งเป็นช่างควบคุมงานให้ผู้รับเหมานายจ้าง  งานก็ต้องมีการหยวนๆ ให้กันอย่างแน่นอน แล้วผลประโยชน์ของพี่น้องประชาชนที่จะได้รับล่ะเต็มเม็ดเต็มหน่วยหรือเปล่า

            กาลเวลาเดินทางมาถึง ปี 2555    15 ปีผ่านไป ข้าพเจ้าได้ยินข่าวว่าเขากับแฟนเลิกกันแล้ว เขาไปมีหญิงใหม่โดยอ้างว่าเธอติดการพนันงอมแงมสูญเสียทรัพย์สิน หามาได้เอาไปถลุงหมด เขาบอกรับไม่ได้ขอแยกทางเดิน หรือเป็นข้ออ้างหาเมียใหม่ก็ไม่มีใครรู้  ยังไงก็ตกลงกันให้ดีเถอะนะ ข้าพเจ้าสงสารแต่ลูกที่เคยเห็นหน้าตอนยังเล็กๆ

            ส่วนเรื่องหน้าที่การงาน  ยังไงๆ ก็พยายามเอาตัวให้รอด อยู่ให้ครบเกษียณแล้วกัน   ไม่แน่บางทีอาจจะมีมหาลัยบางแห่งให้ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการบริหารงานองค์กรปกครองท้องถิ่น แก่ข้าราชการท้องถิ่นที่มีความสามารถพาตัวเองอยู่รอดปลอดภัยจากปากเหยี่ยวปากกาจนครบเกษียณก็ได้...ใครจะรู้

@@@@@@@@@@@@

ป.ยุทธเขียนจากเรื่องจริง
๒๔-ก.ค.-๕๕

 

ดาวน์โหลดเรื่องเล่าข้างต้น คลิกที่นี่

 
 



 


ข่าวสารบ้านเมือง : Bangkok Post | กรุงเทพธุรกิจ | ข่าวสด | คม ชัด ลึก | ฐานเศรษฐกิจ | เดลินิวส์ | ไทยรัฐ | แนวหน้า | บ้านเมือง | ประชาชาติธุรกิจ | ผู้จัดการ
มติชน | สยามธุรกิจ | สยามรัฐ | อ.ส.ม.ท | ไทยโพสต์ | ไทยนิวส์ | เชียงใหม่นิวส์ | สถานีโทรทัศน์ AStv สถานีโทรทัศน์ Nation | รับชมทีวีจากเว็บผ่านทรู
รวมเว็บบอร์ด : กรมส่งเสริมฯท้องถิ่น | สายตรงสนง.ท้องถิ่น ชม. | ชมรมนิติกรอปท. ชมรมเจ้าหน้าที่วิเคราะห์ฯชมรมนักวิชาการศึกษา ชมรมช่างโยธาไทย
ชมรมจนท.จัดเก็บรายได้ ชมรมนักพัฒนาชุมชน | ชมรมเจ้าหน้าที่ธุรการ ชมรมเจ้าหน้าที่พัสดุ
..   ..  ..  ..
..
Copyright © 2009 All Rights Reserved. by www.thailocalgov.com : Thailand